Fitorja 1-0 e Real Madridit ndaj Villarrealit do të mbahet mend kryesisht për kartonin e kuq të Vinicius Juniorit, por një tjetër detaj meriton vëmendje: “Los Blancos” më në fund zhvilluan një paraqitje defensive që i lejoi ta mbyllnin ndeshjen pa pësuar gol.
Kjo ishte vetëm ndeshja e dytë e Real Madridit këtë sezon në të cilën nuk pësoi gol, pas asaj ndaj Malagas.
Në mungesë të disa mbrojtësve titullarë, ky rezultat i dha Jose Mourinhos një sinjal inkurajues se skuadra e tij mund të ruajë organizimin edhe nën presion, madje edhe kur rrethanat nuk janë në favor të saj.
Në këtë kontekst, është e rëndësishme të kujtohet se Dean Huijsen mungoi ndaj Villarrealit për shkak të pezullimit, ndërsa Eder Militao dhe Raul Asencio ishin jashtë fushave për shkak të lëndimeve.
Kjo bëri që Ibrahima Konate dhe Antonio Rudiger të formonin dyshen e qendrës së mbrojtjes dhe të dy zhvilluan paraqitje mbresëlënëse, duke ndihmuar Real Madridin ta mbronte epërsinë minimale.
Në të vërtetë, Villarreali pati periudha të zotërimit të topit, por e pati të vështirë ta shndërronte atë kontroll në presion të vazhdueshëm pranë portës së Thibaut Courtois.
Veçanërisht, mysafirët patën afërsisht 60 për qind të zotërimit të topit gjatë 15 minutave të para, por loja u zhvillua në një të tretën defensive të fushës së Real Madridit vetëm gjatë 20 për qind të asaj periudhe.
Skuadra e Mourinhos i mbajti repartet kompakte, ia kufizoi hapësirat Villarrealit dhe i pengoi mysafirët të arrinin rregullisht në pozita të rrezikshme.
Ky organizim defensiv dëshmon preferencën e Mourinhos për një skuadër që ushtron presion më lart në fushë, në vend se të tërhiqet drejt zonës së vet të penalltisë.
Kundër Villarrealit, lojtarët e Mourinhos treguan se mund ta kombinojnë pikërisht këtë qasje me disiplinën e nevojshme për ta mbrojtur portën e tyre.
Periudha më e vështirë erdhi pas përjashtimit të Viniciusit me karton të kuq në minutën e 72-të.
Villarreali u hodh përpara në kërkim të golit të barazimit, duke regjistruar 74.3 për qind të zotërimit të topit dhe duke kaluar 40.3 për qind të 15 minutave të fundit në një të tretën sulmuese të fushës.
Gjashtë nga 15 goditjet e Villarrealit erdhën gjatë kësaj periudhe përmbyllëse, duke e detyruar Courtois të bënte pritje ndaj goditjeve të Carlos Romeros dhe Georges Mikautadzes.
Megjithatë, Real Madridi i përballoi presionit dhe mbeti mjaftueshëm i rrezikshëm në kundërsulme, duke e penguar Villarrealin që të angazhonte të gjithë lojtarët në sulm pa rrezikuar.
Për më tepër, puna në mbrojtje u reflektua edhe në duelet individuale, ku Real Madridi fitoi 57.3 për qind të tyre.
Në këtë moment, porta e paprekur është po aq e vlefshme sa tri pikët për Real Madridin, i cili ende ka punë për të bërë në aspektin defensiv.
Megjithatë, përballimi i presionit me dhjetë lojtarë kundër një skuadre si Villarreali, që e mbështet lojën te zotërimi i topit, ofron një bazë të mirë për të ndërtuar më tej.
