Ministrja e Turizmit e Italisë, Daniela Santanchè, dha dorëheqjen të mërkurën, 25 mars, pas thirrjes së kryeministres Giorgia Meloni për të hequr dorë nga posti, ndërsa Meloni përpiqet të rifitojë kredibilitet pas humbjes së rëndë në referendumin që ka trazuar qeverinë e saj të djathtë.

Santanchè, anëtare e shquar dhe e zëshme e partisë “Fratelli d’Italia” (Vëllezërit e Italisë), u tërhoq pasi kryeministrja bëri një lëvizje të pazakontë duke kërkuar publikisht dorëheqjen e saj.

Sipas kushtetutës italiane, kryeministrat mund të propozojnë një ministër tek presidenti, i cili emëron zyrtarisht ministrin, por nuk kanë fuqinë për ta shkarkuar një ministër vetë.

Meloni dhe ministri i Drejtësisë, Carlo Nordio, refuzuan thirrjet e disa liderëve të opozitës për të dhënë dorëheqjen pas referendumit për reformën e drejtësisë, i cili përbën humbjen e parë të madhe politike për kryeministren që prej marrjes së detyrës në tetor 2022 dhe që ka drejtuar një nga qeveritë më të qëndrueshme në historinë e Republikës Italiane.

Por pas rezultateve të referendumit të hënën, dy zyrtarë të ministrisë së Drejtësisë dhanë dorëheqjen. Andrea Delmastro, nënsekretari i ministrisë dhe anëtar i “Fratelli d’Italia”, dha dorëheqjen pasi u zbulua, disa ditë para referendumit se kishte aksione në një restorant me lidhje me mafian.

Gjithashtu, Giusi Bartolozzi, shefja e kabinetit të Nordio, dha dorëheqjen të martën. Bartolozzi, e cila mund të përballet me gjykim për lirimin dhe riatdhesimin e një gjenerali libian të vitit të kaluar të kërkuar për krime lufte, shkaktoi polemika gjatë fushatës së referendumit duke krahasuar drejtësinë me një “eskadron ekzekutimi” që duhej eliminuar.

Santanchè, e përfshirë në disa procese gjyqësore për mashtrim dhe kontabilitet të rremë lidhur me aktivitetet e saj biznesore, deri të mërkurën nuk kishte pranuar të dorëhiqej. Por në një deklaratë drejtuar Melonit, ajo njoftoi dorëheqjen, duke sqaruar se nuk donte të bëhej “shkëmbimi i fajit” për humbjen në referendum.

“Nuk kam problem të them: ‘Dëgjoj’ për të bërë atë që kërkoni”, tha Santanchè, duke shtuar se nuk do të fshihte “pak hidhërim” për rezultatin e karrierës së saj ministeriale. Ajo mohon çdo shkelje ligjore në lidhje me proceset gjyqësore.

Meloni, e cila udhëtoi të mërkurën në Algjeri për bisedime mbi furnizimin me gaz, është nxitur nga partitë opozitare që të adresojë urgjentisht “krizën e qartë politike” që ka përfshirë qeverinë e saj. Italianët dolën në masë për të refuzuar ndryshimet në kushtetutën post-fashiste, të cilat do të sillnin ndryshime në mënyrën e rekrutimit dhe menaxhimit të gjyqtarëve dhe prokurorëve, duke përfshirë ndarjen e karrierave, krijimin e dy këshillave qeverisëse të përzgjedhura me short dhe një gjykatë për çështje disiplinore.

Qeveria e Melonit argumentoi se reformat ishin të domosdoshme për paanshmëri dhe për të eliminuar “fraksionet” e majta politike që sundonin drejtësinë. Opozita tha se propozimet ishin shumë partiake dhe do të dobësonin pavarësinë e gjyqtarëve dhe prokurorëve.

Pas humbjes, Meloni deklaroi se qeveria do të “vazhdojë përpara me përgjegjësi, vendosmëri dhe respekt ndaj popullit italian dhe Italisë.” Por kredibiliteti i udhëheqjes së saj vihet në provë para zgjedhjeve të përgjithshme në 2027.

Santanchè, e njohur për stilin e saj të drejtpërdrejtë, ka qenë nën hetim që nga 2023 dhe deri pas referendumit kishte përkrahjen e Melonit, pavarësisht thirrjeve të vazhdueshme të opozitës për dorëheqje. Lëvizja e pazakontë e kryeministres këtë javë zbuloi dobësinë e re të saj, sipas analistëve.

Rezultatet e referendumit shënuan një pjesëmarrje rekord dhe kanë mobilizuar opozitën, e cila synon të ndërtojë një sfidë të besueshme ndaj Melonit për zgjedhjet e ardhshme.

Elly Schlein, kryetare e Partisë Demokratike, tha se pjesëmarrja e lartë në referendum ishte “një moment i shkëlqyer për demokracinë italiane” dhe se qeveria duhet të përqendrohet te prioritetet reale të qytetarëve, si shëndetësia, arsimi dhe puna.

Analistët thonë se Meloni mund të tentojë të kërkojë një mandat të ri përmes zgjedhjeve të parakohshme, por kjo duket e pakëndshme për shkak të luftës në Lindjen e Mesme dhe presioneve ekonomike. Skenari më i mundshëm mbetet që zgjedhjet të zhvillohen në gjysmën e parë të vitit 2027, me mundësi që parlamenti i ardhshëm të jetë i fragmentuar ose pa një shumicë të qartë.Ministrja e Turizmit e Italisë, Daniela Santanchè, dha dorëheqjen të mërkurën, 25 mars, pas thirrjes së kryeministres Giorgia Meloni për të hequr dorë nga posti, ndërsa Meloni përpiqet të rifitojë kredibilitet pas humbjes së rëndë në referendumin që ka trazuar qeverinë e saj të djathtë.

Santanchè, anëtare e shquar dhe e zëshme e partisë “Fratelli d’Italia” (Vëllezërit e Italisë), u tërhoq pasi kryeministrja bëri një lëvizje të pazakontë duke kërkuar publikisht dorëheqjen e saj.

Sipas kushtetutës italiane, kryeministrat mund të propozojnë një ministër tek presidenti, i cili emëron zyrtarisht ministrin, por nuk kanë fuqinë për ta shkarkuar një ministër vetë.

Meloni dhe ministri i Drejtësisë, Carlo Nordio, refuzuan thirrjet e disa liderëve të opozitës për të dhënë dorëheqjen pas referendumit për reformën e drejtësisë, i cili përbën humbjen e parë të madhe politike për kryeministren që prej marrjes së detyrës në tetor 2022 dhe që ka drejtuar një nga qeveritë më të qëndrueshme në historinë e Republikës Italiane.

Por pas rezultateve të referendumit të hënën, dy zyrtarë të ministrisë së Drejtësisë dhanë dorëheqjen. Andrea Delmastro, nënsekretari i ministrisë dhe anëtar i “Fratelli d’Italia”, dha dorëheqjen pasi u zbulua, disa ditë para referendumit se kishte aksione në një restorant me lidhje me mafian.

Gjithashtu, Giusi Bartolozzi, shefja e kabinetit të Nordio, dha dorëheqjen të martën. Bartolozzi, e cila mund të përballet me gjykim për lirimin dhe riatdhesimin e një gjenerali libian të vitit të kaluar të kërkuar për krime lufte, shkaktoi polemika gjatë fushatës së referendumit duke krahasuar drejtësinë me një “eskadron ekzekutimi” që duhej eliminuar.

Santanchè, e përfshirë në disa procese gjyqësore për mashtrim dhe kontabilitet të rremë lidhur me aktivitetet e saj biznesore, deri të mërkurën nuk kishte pranuar të dorëhiqej. Por në një deklaratë drejtuar Melonit, ajo njoftoi dorëheqjen, duke sqaruar se nuk donte të bëhej “shkëmbimi i fajit” për humbjen në referendum.

“Nuk kam problem të them: ‘Dëgjoj’ për të bërë atë që kërkoni”, tha Santanchè, duke shtuar se nuk do të fshihte “pak hidhërim” për rezultatin e karrierës së saj ministeriale. Ajo mohon çdo shkelje ligjore në lidhje me proceset gjyqësore.

Meloni, e cila udhëtoi të mërkurën në Algjeri për bisedime mbi furnizimin me gaz, është nxitur nga partitë opozitare që të adresojë urgjentisht “krizën e qartë politike” që ka përfshirë qeverinë e saj. Italianët dolën në masë për të refuzuar ndryshimet në kushtetutën post-fashiste, të cilat do të sillnin ndryshime në mënyrën e rekrutimit dhe menaxhimit të gjyqtarëve dhe prokurorëve, duke përfshirë ndarjen e karrierave, krijimin e dy këshillave qeverisëse të përzgjedhura me short dhe një gjykatë për çështje disiplinore.

Qeveria e Melonit argumentoi se reformat ishin të domosdoshme për paanshmëri dhe për të eliminuar “fraksionet” e majta politike që sundonin drejtësinë. Opozita tha se propozimet ishin shumë partiake dhe do të dobësonin pavarësinë e gjyqtarëve dhe prokurorëve.

Pas humbjes, Meloni deklaroi se qeveria do të “vazhdojë përpara me përgjegjësi, vendosmëri dhe respekt ndaj popullit italian dhe Italisë.” Por kredibiliteti i udhëheqjes së saj vihet në provë para zgjedhjeve të përgjithshme në 2027.

Santanchè, e njohur për stilin e saj të drejtpërdrejtë, ka qenë nën hetim që nga 2023 dhe deri pas referendumit kishte përkrahjen e Melonit, pavarësisht thirrjeve të vazhdueshme të opozitës për dorëheqje. Lëvizja e pazakontë e kryeministres këtë javë zbuloi dobësinë e re të saj, sipas analistëve.

Rezultatet e referendumit shënuan një pjesëmarrje rekord dhe kanë mobilizuar opozitën, e cila synon të ndërtojë një sfidë të besueshme ndaj Melonit për zgjedhjet e ardhshme.

Elly Schlein, kryetare e Partisë Demokratike, tha se pjesëmarrja e lartë në referendum ishte “një moment i shkëlqyer për demokracinë italiane” dhe se qeveria duhet të përqendrohet te prioritetet reale të qytetarëve, si shëndetësia, arsimi dhe puna.

Analistët thonë se Meloni mund të tentojë të kërkojë një mandat të ri përmes zgjedhjeve të parakohshme, por kjo duket e pakëndshme për shkak të luftës në Lindjen e Mesme dhe presioneve ekonomike. Skenari më i mundshëm mbetet që zgjedhjet të zhvillohen në gjysmën e parë të vitit 2027, me mundësi që parlamenti i ardhshëm të jetë i fragmentuar ose pa një shumicë të qartë.