Udhëtimi i shpejtë i Donald Trump në Izrael dhe Egjipt ishte “xhiroja e fitores” që ai dëshironte.

Pa dyshim, Trump mund të marrë meritën për armëpushimin dhe marrëveshjen për shkëmbimin e pengjeve. Katari, Turqia dhe Egjipti përdorën ndikimin e tyre mbi Hamasin për ta detyruar ta pranojë, thuhet në një analizë të redaktorit të BBC-së, Jeremy Bowen.

Kjo e bëri një përpjekje të përbashkët, por roli i Trump ishte vendimtar.

Reklamë

Pa ndërhyrjen e tij për të kërkuar që kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu të pranonte kushtet që më parë i kishte refuzuar, marrëveshja nuk do të ishte nënshkruar.

Është e rëndësishme të kuptohet se çfarë është kjo marrëveshje – dhe çfarë nuk është.

Marrëveshja parasheh një armëpushim dhe një shkëmbim të pengjeve me të burgosur. Nuk është marrëveshje paqeje, madje as fillimi i një procesi paqeje.

Faza e ardhshme e planit 20-pikësh të Trump kërkon një marrëveshje që plotëson boshllëqet e kornizës, e cila përcakton se Rripi i Gazës do të demilitarizohet, do të sigurohet dhe do të qeveriset nga një komitet që përfshin palestinezët.

Ky komitet do t’i raportojë një “Bordi të Paqes”, të kryesuar nga Presidenti Trump. Kërkohet shumë punë për të përgatitur detajet që do ta bëjnë këtë të mundur.

Reklamë

Marrëveshja për Gazën nuk është një hartë rruge drejt paqes në Lindjen e Mesme — destinacioni përfundimtar dhe deri më tani i paarritshëm.

/Reporteri.net/