Mes Koresë së Veriut dhe asaj të Jugut shtrihet një zonë ku paqja nuk është nënshkruar kurrë. Zona e Demilitarizuar Koreane (DMZ), pavarësisht emrit, është një nga kufijtë më të militarizuar në botë. E gjatë rreth 250 kilometra dhe e gjerë katër kilometra, ajo ndan dy shtetet që teknikisht ndodhen ende në gjendje lufte, pasi konflikti i vitit 1953 përfundoi vetëm me një armëpushim.
Mbi dy milionë mina, tela me gjemba, postblloqe ushtarake dhe roje të armatosura e bëjnë këtë zonë një nga pikat më të tensionuara të planetit.
Vizitorët mund të shohin nga afër territorin e Koresë së Veriut, fshatra propagandistike, tunele nëntokësore të zbuluara nga ushtria e Koresë së Jugut dhe gjurmë të Luftës Koreane, përfshirë një lokomotivë të mbuluar me mbi 1 mijë vrima plumbash.
Por pas këtij peizazhi ushtarak fshihen edhe histori njerëzore tronditëse. Një prej tyre është ajo e Yongnam (Ken) Ohm, i cili u arratis nga Koreja e Veriut në vitin 2010, duke kaluar një udhëtim të rrezikshëm drejt lirisë.
Ai rrëfen vështirësitë e jetës nën regjimin e Phenianit, krizën e urisë dhe arratisjen përmes Kinës dhe Laosit. Mes kujtimeve më tronditëse është historia e një nëne që, gjatë arratisjes, refuzoi të braktiste foshnjën e saj, pavarësisht rrezikut që i kanosej gjithë grupit.
DMZ mbetet kështu shumë më tepër se një vijë ndarëse mes dy vendeve: është dëshmia e një lufte që nuk përfundoi kurrë me një marrëveshje paqeje dhe e miliona njerëzve që vazhdojnë të jetojnë nën hijen e saj.
