Rrëfimi i dhimbshëm i Maliq Kryeziut nga Malisheva për djalin që ia rrëmbyen serbët dhe s’e pa kurrë më

Sonte janë transmetuar dy rrëfime të tjera nga familjarët e të pagjeturve.


Maliq Kryeziu nga fshati Bubavec i Malishevës tregon se si Mentori i biri i tij 18 vjeçar me rreth tetëdhjetë burra të tjerë serbët i rrëmbyen në luftë për të mos u kthyer kurrë më.

‘’Gjatë ofensivës së parë familja ime ishte këtu mandej pat një tërheqje në mars 1998 në vitin 1999 sulmoj NATO dhe nuk na mbeti asgjë tjetër veç se ta lëshojmë fshatin, kishin ardhur diku tridhjetë tanke dhe na gjuanin i kemi marrë familjet dhe jemi nis drejtë fshatit Drenoc prej aty vazhduam në Turjak dy ditë ndejtëm aty por kur filluan bombardimet i morëm familjet dhe u nisëm drejtë fshatit Llapqevë tek miqtë e mi, ishim aty ku gjuajtën granatë dhe e e rrokën shtëpinë ku u plagos një person aty’’ ,ka thënë Kryeziu në “Përtej Tregimit”.

Tutje Kryeziu tregon se forcat serbe hyn në Llapqevë dhe i kishin zënë familjet e tyre.

‘’I kishin thënë që të niseshin për Shqipëri dhe ata ishin nisur për atje, isha me djemtë e me vajza ecëm dhe kur jemi ardhë tek rruga e ngushtë në Kralan më ka kap njëri për krahu dhe më ka nda prej kolonës dhe me tha nxjerrë kuletën dhe mi mori të gjitha paratë dhe me tha ikni, e kur mbrritëm tek vendi ku ish bo krimi më tha ndalu një polic, ndalu, i thash që sapo me ndali polici ma herët më dha një shkelm dhe më detyroj mu desh shok e naltë aty ishte edhe Mentori’’, tha Kryeziu.

“Të nesërmen na erdhën dy kamion dhe i morën një pjesë me i dërgu në Shqipëri dhe na mbetëm ende aty, erdhën një grup 8 a 10 ushtarë dhe filluan me na nda, i thash Mentorit ule kokën dhe mos i shiko”.

”Mentori më kapi krahun dhe njëri polic e pa dhe erdh e kapi për krahi, unë isha në fund të kolonës dhe Mentori ishte në fund të kolonës tjetër, dhe aty ishte hera e fundit kur e kom pa Mentorin” tha Kryeziu.